Informacjee

avatar

tytan
z miasta Warszawa
1979.90 km wszystkie kilometry
0.00 km (0.00%) w terenie
3d 01h 19m czas na rowerze
20.06 km/h avg

Kategorie

kilkugodzinne.7   rondobabkateam.1   sport.4   technikalia.1   Wyrypy.3  

baton rowerowy bikestats.pl

Znajomi

Moje rowery

Szukaj

Wykres roczny

Wykres roczny blog rowerowy tytan.bikestats.pl

Archiwum

Wpisy archiwalne w miesiącu

Czerwiec, 2014

Dystans całkowity:509.00 km (w terenie 0.00 km; 0.00%)
Czas w ruchu:b.d.
Średnia prędkość:b.d.
Maks. tętno maksymalne:168 (86 %)
Maks. tętno średnie:126 (64 %)
Liczba aktywności:1
Średnio na aktywność:509.00 km
Więcej statystyk

Maraton Podróżnika

Sobota, 7 czerwca 2014 | dodano:11.06.2014 | linkuj | komentarze(3)
Kategoria sport, Wyrypy
  d a n e  w y j a z d u
509.00 km
0.00 km teren
h
km/h
0.00 vmax
*C
168 HR max( 86%)
126 HR avg( 64%)
m kcal
Taak. W końcu nadszedł ten dzień. Dzień, w którym miałem przejechać 500km.

Ale nim do tego doszło, musiałem się przygotować. W tym celu kupiłem kilka bułek, kawałek wędlinki, pomidorka i wziąłem się do roboty!



Niestety okazało się, że wyszło tego trochę za dużo. Taaka kupa:



Więc roztropnie zapomniałem wpakować do plecaka całej mojej pożywki makaronowej (na zdjęciu dwa plastikowe pudełka na jedzenie)... I musialem sobie poradzić bez tego.
Ale oprócz tego widać cały ekwipunek, jaki wtedy ze sobą miałem. Łącznie z ubraniami. Karimaty i rzeczy noclegowe zabrałem jedynie na noc przed startem.
Nadmiar towarów nie wadził - mieliśmy samochód techniczny który wiózł nasze sprzęty i na postojach mogliśmy z nich korzystać.


Jadymy!
Okej, po niezbyt dobrze przespanej nocy, zjedzeniu marnego śniadania (na szczęście można się było opić tłustego mleka! - zawsze jakieś kalorie ;p) nadszedł czas startu. Przed 8 trzeba było pojawić się na placu przed kościołem w Skrzeszewie.



W pewnym momencie nastąpił niezręczny moment podziału na 3 grupy. Trochę wbrew sobie dołączyłem do tej ostatniej, Marek (transatlantyk) kierownik jest doświadczonym rowerzystą i chciałem z tego doświadczenia skorzystać. Jak się okazało, to było dobrze przeczucie  ~pół drogi przejechałem w jego towarzystwie.

Odcinek 1: Skrzeszew -Łuków, 68 km
Jazda przez cały dzień bardzo przyjemna. Jadąc tak wielką grupą. przejeżdżając przez Mordy, Łuków i inne miasteczka robiliśmy podróbki masy krytycznej.


Odcinek 2: Łuków – Kozłówka, 132 km
Założenie maratonu było bardzo szczytne. "Wszyscy jedziemy razem, 3 grupy w odległości 100m, prędkość średnia 25kmh i w 27 godzin dojeżdżamy". Rzeczywistość okazała się inna. Działało to przez 90km. Potem niektórym puściły nerwy i zaczęły się ucieczki (na śladzie widać od tego miejsca spore przyspieszenie). Grupki się przemieszały, potworzyły nowe i każdy jechał tempem bardziej na swoje możliwości (zarówno fizyczne jak i psychiczne ;) ). Z początku trzymałem się grupki roboczo nazwanej "30"
.
Dojeżdżając do Kozłówki mieliśmy przygodę z policją ("mmm mieliśmy zgłoszenie - pani się skarżyła, że nie może wyminąć grupy kolumny rowerzystów. Jednak z opisu wynikało, że bardziej jej chodziło o wyprzedzenie... Więc tylko prosimy o ostrożność.").

Jednak gorsze zaczęło się później. Jakość asfaltu mocno spadła, ale jechaliśmy jak zwykle. Jednak po wjechaniu na równy asfalt, czułem rytmiczne podskakiwanie koła... Nie, to nie może skończyć się dobrze.. Ale do punktu kontrolnego kilka kilometrów - jakoś muszę dojechać! Po zatrzymaniu się i obejrzeniu kola ujrzałem coś takiego:



Kląłem na głos, a w myślach wiedziałem że to koniec jazdy dla mnie. Rower na śmieciarę i do domu. I gdy tak chwilę stałem, podszedł do mnie Marek i próbował wetknąć mi oponę do rąk. Zatkało mnie, nie wiedziałem co powiedzieć. Musiał dodać "masz, weź to! Bez tego nie dojedziesz!", by wreszcie do mnie dotarło, co się dzieje. Więc rower szybko na ziemię, zdjęcie koła, wadliwej opony, zakładanie nowej.


Nigdy nie zakładałem zwijanej. W myślach "dlaczego ona nie chce ułożyć się na obręczy??" Na szczęście wszystko się udało, pękniętą wrzuciłem na pakę i byłem gotów do jazdy. Grupa "30" już się zbierała - podpisałem listę, dolałem wody do bidonów, zjadłem z kanapkę, czekoladę wpakowałem do kieszeni i niedojedzony ruszyłem dalej. 

Odcinek 3: Kozłówka – Bychawa, 193 km
Jarałem się. Naprawdę cieszyłem się, że jadę dalej i nie zostałem w tyle razem z oponą.  Uff, tym razem miałem szczęście.
Na ten odcinek padł przejazd przez przedmieścia Lublina. Miastem nie jechało się zbyt dobrze. Asfalty były marne a i świateł sporo. Na szczęście centrum minęliśmy w bezpiecznej odległości.
Pod koniec odcinka grupa zamarudziła i dojechałem do punktu w dwie osoby. I dobrze, bo sam bym go pewnie przeoczył... 

Na punkcie wreszcie mogłem nadrobić i dojeść braki. Kurier kontynuował swój pomysł na przejazd - fajki i piwo :D W jakiś pokrętny sposób to działało, bo dawał czadu.

Odcinek 4: Bychawa – Szczebrzeszyn, 273 km
No to teraz został ostatni odcinek, a po nim prawdziwy obiad!
Może to dziwne ale pierwszy raz siknąłem po 250km ;p. Spodenki na szelkach nie są jednak zbyt wygodne przy tej czynności... Wtedy też grupa zostawiła mnie z tyłu i musiałem jechać sam. Wybrałem trochę kiepski moment. Trasa zaraz skręcała z trasy prosto na Szczebrzeszyn i prowadziła na boczne drogi. Nie chciałem pojechać źle - straciłbym kwalifikację do BBT. W pewnym momencie przejechałem kluczowy skręt, ale wtedy sobie przypomniałem, że właśnie tutaj trasa miała coś kluczyć. Na szczęście miałem ślad w telefonie i z niego skorzystałem. Korzystałem też z pomocy przechodniów ("przepraszam, czy jechała tędy grupa kolarzy?"). Jakieś chłopaki spod sklepi krzyczeli do mnie i dodawali otuchy - "dawaj dawaj! Nie poddawaj się!!". Musiałem jechać w dobrym kierunku. Na kolejnym podejrzanym skrzyżowaniu stał jakiś lokalny rowerzysta i mnie ruchem dłoni nakierował. I później było pod górę... Zobaczyłem wtedy ogonek grupy. Nie wszyscy wytrzymali tempo i calość się rozciągnęła. Minąłem "maruderów" i goniłem czoło.

A przed nami ściana, pod którą trzeba będzie podjeżdżać. Jednocześnie były to najpiękniejsze rejony maratonu. Zachowam do dla siebie :-).  Kilka hopek, potem zjazdy i zaraz będzie obiad!


Nawet na chwilę się zatrzymałem, co by zrobić zdjęcie. Niestety na najdłuższym podjeździe grupa mi uciekła. Na tym napędzie nie jestem w stanie szybko podjeżdżać. Minimalna wygodna prędkość to 15kmh a nie da się jej utrzymać, jadąc 9% w górę.

W końcu udało mi się kogoś dogonić i do zajazdu dojechaliśmy razem. Tam sobie nie żałowałem - talerz pierogów, pizza, toaleta. Wszelkie wypasy.

Odcinek 5: Szczebrzeszyn – Łęczna, 364 km
Postój potrwał ponad godzinę, ale to było potrzebne.
Potem się zaczął odcinek nocny. Zaopatrzyliśmy się na noc w mijanym sklepie. Zrobiło się zimniej. Trzeba było założyć spodnie i rękawki.

Odcinek 6: Łęczna – Parczew, 402 km
Na wyjeździe trochę zamarudziłem. Spóźniłem się za jedną grupą i ruszyłem sam z zamiarem gonienia ich. Niestety gubiłem się, straciłem nadzieję na dogonienie ich, siły opadły i postanowiłem poczekać na Waxa i resztę. Czekałem zaledwie kilka minut i nadjechali.

Nie będę opisywał co działo się w nocy :D Ta okazała się jednak bardzo krótka. Przed 3 już robiło się dosyć widno. Po 2 zrobiło się piekielnie zimno (to tak można? :D), i po postojach trzeba było jechać dobre 20 minut, nim wrócił jako taki komfort. Senność nie była jeszcze problemem.

Odcinek 7: Parczew – Międzyrzec Podlaski, 464 km

Odcinek 8: Międzyrzec – Skrzeszew, 518 km
Ten odcinek chyba wszyscy zapamiętają, jako przejazd przez najgorsze możliwe drogi w okolicy. Nie dało się jechać szybko, wytrzęsło doskrzętnie.



Co do ekwipunku


Wiedząc, że mam cienki tyłek, przygotowałem się i założyłem 2 spodenki z wkładką na raz. Sprawdziło się to, i po wielu godzinach jazdy nie czułem się tak źle. Nie rozwiązało to jednak problemu palących pośladków po 400 kilometrze. Na następnym maratonie przetestuję inne siodełko. Żelowe z trekkinga, na którym jechałem kiedyś dłużej, i nie miałem podobnych problemów.
Pierwszy raz spotkałem się z problemem obtarć... Niestety nie byłem na niego przygotowany i nie miałem żadnych maści. Na szczęście problem nie był jakoś strasznie palący, a jedynie lekko dokuczający. Może wysokie temperatury i związane z tym poceniem były przyczyną? Pierwszy raz jechałem też bez bielizny (rzekomo ta odzież JEST bielizną), ale może po prostu była za luźna - nie wiem, nie będę już ryzykował. Tzn zaryzykuję - inne podejście :)

Pulsometr twierdzi, że spaliłem 646g czystego tłuszczu...1g to jest 9kcal, czyli prawie 6000 kcal pochodzilo właśnie z nich. Mało, byłem przekonany, że tłuszcze przy takim "wysiłku" stanowią jeszcze większą proporcję.